ПОЛІМОРФНІ ВАРІАНТИ РЕЦЕПТОРА ЕПІДЕРМАЛЬНОГО ФАКТОРА РОСТУ (EGFR) (-216G>T& −191 C>A) ЯК ФАКТОР ВИСОКОГО РИЗИКУ РОЗВИТКУ ЗЛОЯКІСНИХ ГЛІОМ
DOI:
https://doi.org/10.15407/exp-oncology.2023.02.203Ключові слова:
зародкова лінія, генетичні варіанти, ген епідермального фактора росту, гаплотип, гліома, алельАнотація
Вступ. Злоякісні гліоми є найбільш поширеними і смертельними пухлинами головного мозку. Молекулярні аспекти їх виникнення залишаються мало з’ясованими, але поточні дослідження вказують на певні генетичні поліморфні локуси, які асоціюються з ризиком розвитку цих новоутворень. Поліморфні варіанти послідовності гена рецептора епідермального фактора росту (EGFR) асоційовані з ризиком розвитку гліоми, причому варіанти EGFR (216G>T і 191C>A) ідентифіковано як такі, що впливають на ризик розвитку різних пухлин, включаючи гліому. Мета. Дослідити зв’язок генетичних варіантів EGFR T rs712829 (216G/T) та rs712830 (191C>A) з ризиком розвитку гліом. Матеріали та методи. 129 підтверджених випадків гліоми були генотиповані та співставленні з аналогічними результатами дослідження 180 здорових осіб без злоякісних новоутворень контрольної групи з використанням полімеразної ланцюгової реакції — методу поліморфізму довжини рестрикційних фрагментів (RFLP). Результати. Частота ТТ-гомозиготного варіанта генотипу EGFR -216 G/T істотно відрізнялася у хворих з гліомами порівняно з контролем (49,6% проти 23,0%) (p < 0,0001). У пацієнтів з гліомами алель «T» EGFR -216 G>T виявлявся значно частіше (0,56 проти 0,33 у контрольній групі; p < 0,0001). Зазначимо, що у хворих із гліомами також виявлено вищу частоту гомозиготного генотипу «AA» EGFR -191C> (p < 0,0001). Розподіл алелі варіанту «А» також був частішим у пацієнтів із гліомами (41,9%) порівняно із здоровими особами (14,0%) (0,55 проти 0,30; р < 0,0001). Гаплотипи TC і TA показали різну частоту в пацієнтів із гліомами в порівнянні з контрольною групою. Висновок. Варіанти EGFR -216 G>T і -191 C>A і гаплотипи (TA і TC) гена EGFR є значущими факторами ризику розвитку гліоми в Кашмірі.
Посилання
Stupp R, Tonn J-C, Brada M, Pentheroudakis G, Group EGW. High-grade malignant glioma: ESMO Clini- cal Practice Guidelines for diagnosis, treatment and follow-up. Ann Oncol. 2010;21(suppl_5):v190-v193. doi: 10.1093/annonc/mdq187
Louis DN, Ohgaki H, Wiestler OD, et al. The 2007 WHO classification of tumours of the central nervous system.
Acta Neuropathol. 2007;114(2):97-109. doi:10.1007/s00401-007-0243-4
Claes A, Idema AJ, Wesseling P. Diffuse glioma growth: a guerilla war. Acta Neuropathol. 2007;114:443-458. doi: 10.1007/s00401-007-0293-7
Ostrom QT, Bauchet L, Davis FG, et al. The epidemiology of glioma in adults: a “state of the science” review.
NeuroOncology. 2014;16(7):896-913. doi: 10.1093/neuonc/nou087
Liu Y, Shete S, Hosking FJ, et al. New insights into susceptibility to glioma. Arch Neurol. 2010;67(3):275-278. doi: 10.1001/archneurol.2010.4
Araujo A, Ribeiro R, Azevedo I, et al. Genetic polymorphisms of the epidermal growth factor and related receptor in non-small cell lung cancer-a review of the literature. Oncologist. 2007;12(2):201. doi: 10.1634/theoncologist.12-2-201
Zhang Y-M, Cao C, Liang K. Genetic polymorphism of epidermal growth factor 61A> G and cancer risk: a meta- analysis. Cancer Epidemiol. 2010;34(2):150-156. doi: 10.1016/j.canep.2010.02.004
Costa BM, Ferreira P, Costa S, et al. Association between functional EGF+ 61 polymorphism and glioma risk.
Clin Cancer Res. 2007;13(9):2621-2626. doi: 10.1158/1078-0432.ccr-06-2606
Liu W, Innocenti F, Wu MH, et al. A functional common polymorphism in a Sp1 recognition site of the epidermal growth factor receptor gene promoter. Cancer Res. 2005;65(1):46-53. doi: 10.1158/0008-5472.46.65.1
Costa BM, Viana-Pereira M, Fernandes R, et al. Impact of EGFR genetic variants on glioma risk and patient out- come. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev. 2011;20(12):2610-2617. doi: 10.1158/1055-9965.epi-11-0340
Viana-Pereira M, Lopes JM, Little S, et al. Analysis of EGFR overexpression, EGFR gene amplification and the EGFRvIII mutation in Portuguese high-grade gliomas. Anticancer Res. 2008;28(2A):913-920. PMID: 18507036
Humphrey PA, Wong AJ, Vogelstein B, et al. Anti-synthetic peptide antibody reacting at the fusion junction of deletion-mutant epidermal growth factor receptors in human glioblastoma. Proc Natl Acad Sci. 1990;87(11):4207- 4211. doi: 10.1073/pnas.87.11.4207
Heimberger AB, Suki D, Yang D, et al. The natural history of EGFR and EGFRvIII in glioblastoma patients.
J Transl Med. 2005;3(1):1-6. doi: 10.1186/1479-5876-3-38
Carpentier C, Laigle-Donadey F, Marie Y, et al. Polymorphism in Sp1 recognition site of the EGF receptor gene promoter and risk of glioblastoma. Neurology. 2006;67(5):872-874. doi: 10.1212/01.wnl.0000229927.12007.37
Liu W, Wu X, Zhang W, et al. Relationship of EGFR mutations, expression, amplification, and polymorphisms to epidermal growth factor receptor inhibitors in the NCI60 cell lines. Clin Cancer Res. 2007;13(22):6788-6795. doi: 10.1158/1078-0432.ccr-07-0547
Torres-Jasso J, Marín M, Santiago-Luna E, et al. EGFR gene polymorphisms-216G> T and-191C> A are risk mark- ers for gastric cancer in Mexican population. Genet Mol Res. 2015;14(1):1802-1807. doi: 10.4238/2015.march.13.8
Zhang W, Weissfeld JL, Romkes M, et al. Association of the EGFR intron 1 CA repeat length with lung cancer risk. Mol Carcinog. 2007;46(5):372-380. doi: 10.1002/mc.20285
##submission.downloads##
Опубліковано
Як цитувати
Номер
Розділ
Ліцензія
Авторське право (c) 2023 Експериментальна онкологія

Ця робота ліцензується відповідно до Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
